درمان ارتودنسی چگونه می تواند کمک کند؟

ارتودنسی شاخه ای از دندانپزشکی است که مال اکلوژن را درمان می کند ، شرایطی که در هنگام بسته شدن دهان دندان به طور صحیح قرار نمی گیرد. این منجر به گزش نامناسب می شود. متخصص ارتودنسی در صاف كردن دندان ها تخصص دارد. درمان می تواند برای بهبود ظاهر فرد آرایشی باشد ، اما غالباً هدف آن بهبود عملکرد دهان نیز هست. یک متخصص ارتودنسی می تواند کارهایی را انجام دهد که هدف آن دستیابی به موارد زیر است: بستن شکاف های وسیع بین دندان ها هم ترازی نوک دندان ها صاف کردن دندان های کج بهبود گفتار یا توانایی جویدن تقویت سلامت طولانی مدت لثه ها و دندان ها جلوگیری از سایش بیش از حد طولانی مدت یا تروما در دندان ها درمورد نیش نامناسب درمان می تواند ظاهر دندان ها را بهبود بخشد ، اما همچنین می تواند منجر به جویدن و عملکرد گفتاری بهتر شود و در برخی موارد از دندان در برابر آسیب یا پوسیدگی محافظت کند.

برای دستیابی به این اهداف ، متخصص ارتودنسی از طیف وسیعی از دستگاه های پزشکی دندانپزشکی ، از جمله پوشش سر ، صفحه و بریس استفاده می کند. دستگاه های ارتودنسی می توانند ثابت یا قابل جابجایی باشند. در مواردی که دقت مهم است از آنها استفاده می شود. فرد می تواند به طور معمول با وسایل ثابت غذا بخورد ، اما باید از برخی غذاها و نوشیدنی ها مانند نوشیدنی های گازدار ، آب نبات سفت ، آدامس و سایر غذاهای چسبنده اجتناب شود. افرادی که در ورزش های تماسی شرکت می کنند ، باید این موضوع را به متخصص ارتودنسی خود اطلاع دهند ، زیرا ممکن است به محافظ مخصوص لثه نیاز داشته باشند. نمونه هایی از وسایل ارتودنسی ثابت عبارتند از: مهاربندها از براکت ، سیم و باند تشکیل شده اند. نوارها محکم در اطراف دندان ها ثابت می شوند و به عنوان لنگر دستگاه عمل می کنند ، در حالی که براکت ها معمولاً به جلوی دندان ها متصل می شوند.

سیم هایی به شکل قوس از داخل براکت ها عبور می کنند و به نوارها ثابت می شوند. با محکم شدن سیم قوس ، کشش به دندان ها وارد می شود. با گذشت زمان ، این آنها را به موقعیت مناسب منتقل می کند. پیگیری شامل بازدیدهای ماهانه برای تنظیم یا سفت شدن بریس ها است. درمان ممکن است از چندین ماه تا چند سال طول بکشد. هر دو بریس شفاف و رنگی موجود است. نگهدارنده های فضای ثابت اگر کودک دندان شیری خود را از دست بدهد ، نگهدارنده فضا تا زمانی که دندان بزرگسال از بین نرود ، دو دندان در دو طرف فضاها را از حرکت خارج نمی کند. یک باند در کنار فضا به یکی از دندان ها ثابت می شود و یک سیم از باند به دندان دیگر می رود. نگهدارنده های فضای متحرک اینها گزینه ای برای نگهدارنده های فضای ثابت هستند. لوازم ثابت مخصوص اینها می توانند به کنترل رانش زبان یا مکیدن شست کمک کنند. ممکن است ناراحت کننده باشند ، به خصوص هنگام غذا خوردن ، و بنابراین فقط در صورت لزوم استفاده می شوند. دستگاه های ارتودنسی متحرک ممکن است برای درمان مشکلات جزئی مانند جلوگیری از مکیدن انگشت شست یا اصلاح دندان های کمی کج استفاده شود. دستگاه باید فقط هنگام تمیز کردن ، غذا خوردن یا نخ دندان کشیده شود. گاهی اوقات ، ممکن است متخصص ارتودنسی به بیمار توصیه کند که آنها را در حین انجام برخی فعالیت ها مانند نواختن ساز بادی یا دوچرخه سواری از بدن خارج کند. نمونه هایی از وسایل قابل جابجایی عبارتند از: ردیف کننده ها: این گزینه برای بریس ها ممکن است برای بزرگسالان مفید باشد.

عملاً توسط افراد دیگر قابل مشاهده نیستند و می توان آنها را برای مسواک زدن ، استفاده از نخ دندان و یا خوردن آنها از بین برد. از الاینر برای 2 تا 3 هفته استفاده می شود ، سپس برای یک نوع تر تغییر می یابد. سرپوش: نواری در پشت سر به سیم فلزی در جلو یا کمان صورت متصل می شود. هدف این است که سرعت رشد فک بالا را حفظ کنید ، و دندان های پشت را در موقعیت خود قرار دهید در حالی که دندان های جلو عقب هستند. ضربه گیرهای لب و گونه: این موارد مخصوصاً برای از بین بردن فشار گونه ها یا لب ها روی دندان ساخته می شوند. منبسط کننده پالاتال: این دستگاه برای گشودن قوس فک بالا طراحی شده است. این شامل یک صفحه پلاستیکی با پیچ است که روی کام یا سقف دهان قرار می گیرد. پیچ ها به مفاصل موجود در استخوان ها فشار وارد می کنند و آنها را به سمت خارج مجبور می کند. این باعث گسترش اندازه ناحیه سقف دهان می شود. نگهدارنده: از این موارد پس از درمان برای جلوگیری از حرکت مجدد دندانها به موقعیتهای اصلی استفاده می شود. در صورت اصلاح ، ممکن است از آنها برای جلوگیری از مکیدن شست کودکان نیز استفاده شود.

نگهدارنده متحرک دو نوع دارد: نگهدارنده هاولی از فلز و اکریلیک ساخته شده است. اکریلیک روی سقف دهان قرار می گیرد و سیم دندان های قدامی را احاطه می کند. دیگری از پلاستیک شفاف ساخته شده است. نگهدارنده های دائمی به پشت دندان ها چسبانده می شوند یا بهم می چسبند. این معمولاً برای دندانهای قدامی پایین توصیه می شود زیرا احتمال بازگشت مجدد به وضعیت قبلی بسیار زیاد است. در بعضی موارد ، ارتودنتیست ها هم یک دندان ثابت ثابت بر روی دندانهای قدامی تحتانی و هم نوع هم تراز پلاستیکی شفافی را توصیه می کنند که پس از آن روی کل قوس تحتانی قرار بگیرد.

بهترین متخصص ارتودنسی خرم آباد